#22 SMOKE ON THE WATER - HISTORIA O DOBRYCH NIEZNAJOMYCH, DAVE THOMPSON

Muzyka łączy pokolenia. Pamiętam pierwsze płyty, które puszczał mi tata. Obudził we mnie ciekawość nie tylko różnorodnej muzyki, ale także czasów jego młodości. Lata 60', 70', 80' obfitowały w bogaty krajobraz muzyczny i kulturowy. Jednym z zespołów, który rozbudził we mnie miłość do rocka, było Deep Purple. Do dziś nie potrafię się oprzeć pierwszym taktom Smoke on the water. Naturalną koleją rzeczy jest, że jeśli ktoś nas oczaruje, chcemy wiedzieć o nim jak najwięcej. Dlatego też jak tylko zobaczyłam tę biografię w nowościach wydawniczych, pobiegłam do księgarni. Dobra biografia ma to do siebie, że jest nie tylko skarbnicą wiedzy na temat danego zespołu, powstawania utworów, ale także na temat całej kulturalnej i społecznej otoczki. Przekrój lat 60' - 80' był okresem narodzin wielu genialnych muzyków oraz zespołów, ale również wielu gatunków muzycznych i subkultur. Wszystko to stało się tłem dla poczynań Deep Purple, których karierę muzyczną opisał Dave Thompson w jednej z lepszych biografii muzycznych, jakie miałam okazję przeczytać, a mianowicie Smoke on the Water - historia o dobrych nieznajomych.

#3 MAGGIE CASSIDY, JACK KEROUACK

Zaczęło się od W drodze, na którą trafiłam nadrabiając klasykę literatury amerykańskiej. Wystarczyło kilka stron i już wtedy wiedziałam, że Jack Kerouack zostanie ze mną na dłużej. Jack Kerouack, czyli jeden z najwybitniejszych przedstawicieli pokolenia Beatników. Autor poszukujący, odbywający nieustanną wędrówkę. Każda jego powieść naszpikowana jest wątkami biograficznymi, w każdej mamy okazję poznać autora w innej fazie życia. Oczywiście nigdy nie pisze o sobie wprost, za każdym razem poznajemy nowe alter-ego Kerouacka. Za każdym razem zabiera nas w nową podróż pełną osobistych refleksji i przemyśleń. Pokazuje Amerykę, jakiej nie znamy. Robi to w sposób tak bezbłędny, że po kilku stronach wydaje nam się, że już tam byliśmy, że znamy ludzi i miejsca. Nie ma znaczenia czy akurat siedzimy bezpiecznie w miejskim tramwaju, czy otulamy się kocem w bloku z szarej płyty. Kerouack wprowadza nas w nową nieznaną dotąd rzeczywistość i pozwala poczuć jak u siebie. W swoich powieściach czaruje słowem, kreśląc obrazy tak piękne i wiarygodne, jakich niejeden z nas nie potrafi dostrzec, mimo że ma je podstawione pod nos. Owe historie z jednej strony pozostawiają mętlik w głowie, a z drugiej sprawiają ogromną satysfakcję. Dziś z perspektywy czasu wiem, że to również takie powieści, do których należy dojrzeć.