Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Literatura piękna obca. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Literatura piękna obca. Pokaż wszystkie posty

sobota, 31 marca 2018

#27 SZCZĘŚCIE CZY FART? FERNANDO TRIAS DE BES, ALEX ROVIRA CELMA

Okres wielkanocny to dla niektórych czas wymiatania kurzów zza szafy zgodnie z ideą wiosennych porządków. Dla innych niepowtarzalna okazja, co doskonale rozumiem, aby bezkarnie napychać się makowcem i sernikiem. Istnieje także spora grupa osób, dla których Wielkanoc to wyjątkowy czas przeznaczony na rozmyślania i refleksje. Kocham sernik i wiele oddałabym za makowiec, ale dziś chciałabym się skupić na tej trzeciej grupie, która okres Wielkanocny przeznacza na rozważania i poszukiwanie siebie. A wszystko za sprawą krótkiej, ale treściwej lektury Szczęście czy fart? autorstwa Fernanda Trias de Bes i Alexa Rovira Celma. Książka absolutnie mnie oczarowała swoją prostotą, skłoniła do rozmyślań nad własnym życiem, utwierdziła w słuszności decyzji już podjętych i obudziła apetyt na więcej. W tej niepozornej, cienkiej i małej powieści kryje się ogromna siła.

sobota, 8 lipca 2017

#25 SMAŻONE, ZIELONE POMIDORY & BABSKA STACJA, FANNIE FLAGG


Wakacje hulają w najlepsze. Instagram zalała pierwsza fala festiwalowych zdjęć, jednak wakacje to nie tylko festiwale, ale także, albo przede wszystkim czas pakowania walizek na wymarzone, wyczekane urlopy i wakacje. Jak co roku zazdroszczę maturzystom najdłuższych wakacji w życiu. Wraz z wejściem w dorosłość i znalezieniem pracy, nawet jeśli to ta wymarzona, człowiek uczy się rozciągać czas do granic i celebrować każdą wolną chwilę. Mój wytęskniony urlop w dzikiej głuszy wciąż przede mną, ale już dziś zastanawiam się jakie książki warto ze sobą zabrać. Literatura na wakacje to wbrew pozorom rzecz niesłychanie ważna. Oczywiście wiele zależy od gustu i miejsca w walizce. Ewentualnie zawsze można pozbawić miejsca kolejnej pary jeansów, czy co tam uznacie za mniej istotne od wystarczającej ilości wakacyjnej literatury. Osobiście wyznaje zasadę, że najlepsza książka na urlop to coś lekkiego, ale nie głupiego, a zarazem wartościowego. Często sięgam po sprawdzone pozycję i autorów, choć zdarza mi się ryzykować z nowościami, frustracja wywołana nieodpowiednią/ słabą książką, która przecież miała być idealną na wakacje, a nie jest, to nikomu niepotrzebna strata energii, czasu potrafiąca skutecznie popsuć urlop. Ale do sedna Bookowa, moją propozycją na leniwe letnie przedpołudnia, popołudnia i wieczory z książką są powieści autorstwa Fannie Flagg: Babska stacja oraz Zielone, smażone pomidory - z tymi tytułami dziś do Was przychodzę.

piątek, 7 kwietnia 2017

#20 MARIA PANNA NILU, SCHOLASTIQUE MUKASONGA


Pisarze brytyjscy, francuscy, niemieccy, hiszpańscy, a co z autorami spoza kontynentu europejskiego? Piszą świetne powieści, przybliżają nam Europejczykom nowe, często egzotyczne kultury, obyczaje. Dzięki nim mamy szansę oddawać się literackim podróżom do najdalszych zakątków świata, ale też poznawać ważne historyczne, polityczne, społeczne i wydarzenia z zupełnie nowej perspektywy. Bardzo lubię poznawać nowych autorów, oglądać ich oczami niezwykłe miejsca w najdalszych zakątkach świata, smakować oryginalnych historii, poznawać unikalne tradycje. Podczas jednego z takich literackich poszukiwań trafiłam na Scholastique Mukasonge i jej debiutancką powieść Maria Panna Nilu. Autorka jest Rwandyjką, na własnej skórze doświadczyła nienawiści, przemocy oraz upokorzeń wywołanych przez konflikty klasowe i etniczne jakie miały miejsce w jej kraju. Maria Panna Nilu będącą jej pierwszą powieścią, choć nie jest autobiografią, w niezwykle szczery,pozbawiony koloryzacji sposób przybliża nam zaognienie konfliktu między plemionami Tutsi i Hutu, co w ostateczności doprowadziło do jednej z najbardziej krwawych wojen domowych w historii Afryki. W powieści Mukasongi obserwujemy ów konflikt oczami dziewcząt z Rwandyjskiego liceum im. Marii Panny Nilu. Widzimy jak na małym obszarze, w szkolnych murach usiłowano pogodzić i zmusić do koegzystencji dziewczęta z tych dwóch plemion już wtedy (akcja powieści ma miejsce na początku lat 70') żyjących w sporym konflikcie. To naprawdę ważna książka.

czwartek, 23 marca 2017

#19 HISTORIA PSZCZÓŁ, MAJA LUNDE


Długo miałam apetyt na ten tytuł. W końcu pewna niezwykle sympatyczna osóbka zaserwowała mi go w formie prezentu i nie było odwrotu. Cały czas mając w głowie Rój oraz ogromny apetyt na kolejną historię o pszczołach postanowiłam spróbować. Powoli, małymi kęsami, a apetyt rósł w miarę jedzenia. Ostatecznie pożarłam ją w całości od pierwszej do ostatniej strony łącznie z okładką, która stanowi integralny element tej powieści. Jest nie tylko piękna w swojej prostocie, ale także niezwykle wymowna. Wysyła do czytelnika prosty przekaz dotyczący pszczół nie tylko jako fascynujących owadów, a przede wszystkim jako źródło i fundament naszego istnienia. Fundament, który, choć brzmi to dość przewrotnie, sami niszczymy, a co za tym idzie, w ostateczności doprowadzamy do zagłady ludzkości i być może świata, jaki znamy. O tym między innymi jest Historia pszczół.

piątek, 10 marca 2017

#18 ZIMA, KARL OVE KNAUSGARD



Za oknem powoli zaczyna się gościć wiosna, a ja przychodzę do Was z Zimą, czyli kolejną częścią cyklu autorstwa Karla Ove Knausgarda. Muszę przyznać, że bardzo chciałam tę książkę przeczytać i dopóki nie wpadła w moje czytelnicze łapki, bardzo byłam ciekawa jak owa część się ma do poprzedniej Jesieni, która absolutnie mnie oczarowała. Z ogromną radością i spokojem mogę dziś powiedzieć, że absolutnie się nie zawiodłam. Knausgard po raz kolejny zabrał mnie w niesamowitą literacką podróż wypełnioną filozoficznym rozważaniami nad życiem, istnieniem ludzi, świata, a w zasadzie wszystkiego, co nas otacza. Bo Knausgard wykracza poza schematy, przekracza granice, a wszystko to czyni z wyczuciem. Podobnie jak w pierwszej części cyklu, Jesieni, autor zawiera listy, myśli, nauki kierowane do wciąż nienarodzonej córki, choć tym razem nie trudno wyczuć, iż moment przyjścia na świat długo wyczekiwanej istotki zbliża się wielkimi krokami.

poniedziałek, 6 lutego 2017

#15 KSIĘGA WIESZCZB, ERIKA SWYLER


Na przeczytanie tej powieści miałam ochotę od dawna, aż w końcu sama wyszła mi naprzeciw. Gdy ujrzałam ją na wyprzedaży ani chwili się nie zawahałam, a później była już tylko herbata, ciepły koc i zarwana noc. Księgę wieszczb, Eriki Swyler, czyta się jak baśń dla dorosłych. Baśń, od której niezwykle ciężko się oderwać.

poniedziałek, 23 stycznia 2017

#13 ŚWIATŁO, KTÓREGO NIE WIDAĆ, ANTHONY DOERR


 
Światło, którego nie widać autorstwa Anthony'ego Doerra to jedna z tych książek, które odkładasz, bo musisz, a później przez cały dzień oczekujesz momentu, kiedy będziesz mógł do niej powrócić. Owe powroty są niesamowite. Otwierasz na ostatniej przeczytanej stronie i kontynuujesz, czas się zatrzymuje, a wszystko inne przestaje się liczyć. Przeciągałam czytanie tej powieści do granic, tak bardzo nie chciałam rozstawać się z tą historią i jej bohaterami.

sobota, 14 stycznia 2017

#12 MUZYKA ŻAB, EMMA DONOGHUE


Jeśli czytacie i kupujecie dużo książek, podejrzewam, że znana jest wam taka oto sytuacja: wchodzicie na stronę księgarni internetowej, na biurku leży lista lektur, które chcecie zakupić. Dodajecie wszystko według planu do koszyka, jeszcze tylko szybkie zerknięcie na nowości i wtedy pojawia się ona. Książka, która intryguje opisem, okładką, czujesz, że musisz ją przeczytać. Zatem dodajesz do koszyka, kosztem jednej pozycji z listy, którą od dawna chcesz przeczytać, ale co tam, chwilę jeszcze poczeka. W ten właśnie sposób trafiła do mnie Muzyka Żab autorstwa Emmy Donoghue. Książka, która skusiła mnie obiecującymi opisami i okładką. Literacki thriller o filmowej wręcz fabule, wybuchowa mieszanka thrillera i westernu, historia, która przenosi czytelnika na drugi koniec świata - to jedne z wielu opisów, które sprawiły, że wprost nie mogłam się doczekać, aż zanurzę się w tej historii.

piątek, 6 stycznia 2017

#11 DZIEWCZYNA Z BOSTONU, ANITA DIAMANT


Wyobraźcie sobie że nie macie prawa głosu, nie możecie decydować o swojej przyszłości, spotykać się z kim chcecie, wykonywać pracy, która dawałaby Wam satysfakcje, a nawet nosić ubrań, które Wam się podobają. Myślę, że kobietom w XXI wieku naprawdę ciężko sobie to wyobrazić. Jednak najlepsze młodzieńcze lata, pierwsze miłości, przyjaźnie, doświadczenia zawodowe Addie Baum przypadły właśnie na ten okres w Stanach Zjednoczonych, kiedy prawa kobiet były znikome. Kobiety chcąc coś osiągnąć, usamodzielnić się, zostać kimś, musiały walczyć, dzielnie iść do przodu, mimo wielu przeciwności losu. Te odległe czasy przywołuje wspomniana wyżej Addie Baum, główna bohaterka powieści Dziewczyna z Bostonu autorstwa Anity Diamant.

czwartek, 22 grudnia 2016

#8 BOŻONARODZENIOWE OPOWIEŚCI


Rzadko sięgam po tak zwane książki sezonowe, jednak tej nie mogłam sobie odpuścić. Pięknie wydana, wypełniona po brzegi klasyką literatury, a wszystko podane w klimacie świątecznym. Oto Bożonarodzeniowe Opowieści, tegoroczna propozycja od wydawnictwa Zysk i Ska. Zakochałam się w niej od pierwszego wejrzenia, a każda kolejna przeczytana strona utwierdziła mnie tylko w przekonaniu, że to związek długoterminowy. To jeden z tych tytułów, których nie idzie zwyczajnie odstawić na półkę i zapomnieć na przykład do kolejnych Świąt. O nie! Do tego tytułu będę często wracać, ponieważ historie zawarte w Bożonarodzeniowych Opowieściach mają uniwersalny wymiar. Pozornie o Świętach, jednak gdy damy się porwać i zagłębimy w tę historie, odnajdziemy kopalnie wartości, emocji i ponadczasowych przesłań.

poniedziałek, 19 grudnia 2016

#7 JESIEŃ, KARL OVE KNAUSGARD

Mimozami jesień się zaczyna, złotawa, krucha i miła, śpiewał Czesław Niemen, a wcześniej napisał Julian Tuwim. Maria Konopnicka w wierszu Stary zegar od pradziada wymieniła wszystkie te elementy jesiennej pogody, które wielu z nas potrafią wyprowadzić z równowagi. Wicher wieje, deszcz zacina, jesień, jesień już! - pisze Konopnicka. Tymczasem w dalekiej Skandynawii niejaki Karl Ove Knausgard postanawia uczynić jesień tytułem książki otwierającej cykl powieści napisanych w hołdzie dla jeszcze nienarodzonej córki. Opowiada w nich o życiu, jednocześnie udowadniając, że zwykłe codzienne rzeczy mają zdecydowanie więcej barw niż nam się wydaje. Zupełnie jak jesień.

wtorek, 6 grudnia 2016

#3 MAGGIE CASSIDY, JACK KEROUACK



Zaczęło się od W drodze, na którą trafiłam nadrabiając klasykę literatury amerykańskiej. Wystarczyło kilka stron i już wtedy wiedziałam, że Jack Kerouack zostanie ze mną na dłużej. Jack Kerouack, czyli jeden z najwybitniejszych przedstawicieli pokolenia Beatników. Autor poszukujący, odbywający nieustanną wędrówkę. Każda jego powieść naszpikowana jest wątkami biograficznymi, w każdej mamy okazję poznać autora w innej fazie życia. Oczywiście nigdy nie pisze o sobie wprost, za każdym razem poznajemy nowe alter-ego Kerouacka. Za każdym razem zabiera nas w nową podróż pełną osobistych refleksji i przemyśleń. Pokazuje Amerykę, jakiej nie znamy. Robi to w sposób tak bezbłędny, że po kilku stronach wydaje nam się, że już tam byliśmy, że znamy ludzi i miejsca. Nie ma znaczenia czy akurat siedzimy bezpiecznie w miejskim tramwaju, czy otulamy się kocem w bloku z szarej płyty. Kerouack wprowadza nas w nową nieznaną dotąd rzeczywistość i pozwala poczuć jak u siebie. W swoich powieściach czaruje słowem, kreśląc obrazy tak piękne i wiarygodne, jakich niejeden z nas nie potrafi dostrzec, mimo że ma je podstawione pod nos. Owe historie z jednej strony pozostawiają mętlik w głowie, a z drugiej sprawiają ogromną satysfakcję. Dziś z perspektywy czasu wiem, że to również takie powieści, do których należy dojrzeć.

piątek, 2 grudnia 2016

#2 MAŁE EKSPERYMENTY ZE SZCZĘŚCIEM, HENDRIK GROEN



Starość, przemijanie we współczesnej kulturze masowej zdecydowanie nie należy do tematów topowych i chętnie podejmowanych. Dziś wszyscy chcą być piękni i młodzi, a myśli o starości odkładane są na później. Zamykane w najgłębszej szufladzie naszych umysłów. Wielu z nas gdyby miało taką możliwość zamknęło by starość w piwnicy i wyrzuciło klucz do Amazonki na pożarcie piranią. Wszystko po to aby owej starości nie oglądać, zapomnieć o niej i nie myśleć, że kiedyś zapuka do drzwi każdego z nas. Reżyserzy, scenarzyści, a w końcu pisarze również niezbyt często po ten temat sięgają, a jeśli już im się zdarzy, to zazwyczaj przedstawiają go stereotypowo obsadzając starszych bohaterów w roli dziadków, babć, wrednych teściowych, upierdliwych sąsiadek, kloszardów, czyli ogólnie rzecz ujmując nieciekawie. Możecie sobie zatem wyobrazić jakie było moje zaskoczenie, ale i zadowolenie kiedy trafiłam na Małe eksperymenty ze szczęściem, książkę, której głównym bohaterem, a jednocześnie autorem jest starszy pan lat 83.